باروت می وزید
دستان باد در هوس شاخه می شکست
دستان باد ..
آن سان که برگ می لرزید
در کوچه های ما
تابوت می وزید..

اگر قرار بود در مورد هر چیزی بنویسم برایم راحت تر بود از نوشتن در مورد دوست خوبم هادی که امروز سال روز تولدش است و مدام با خودم فکر می کنم چه طور می توانم به کسی که این قدر وجودش مغتنم است  و محبتش بی دریغ، نشان بدهم که قدردان دوستی اش هستم و هر چه بیشتر فکر می کنم بیشتر احساس ناتوانی می کنم.  و فقط می توانم همین قدر بگویم که داشتن چنین دوست نازنین و فرهیخته ای برایم بسیار باعث افتخار و خوش بختی ست و همه ی چیزهای خوبی که در دنیا وجود دارد را از صمیم قلب برایشان آرزو می کنم و راستش به نظرم باید این روز را نه تنها به ایشان بلکه به خودم و بقیه ی دوستان شان تبریک بگویم.

سیب از حوصله ی درخت می افتد .

وقتی غرور خسته ی گنجشک
با قار قار کنار بیاید ..
وقتی بهار بیاید .
وقتی نشسته باشی و آن گاه
در کوچه های مه گرفته و ابری
باران بهانه بگیرد
وقتی بهار بیاید
وقتی بها...
بغضی گرفته راه گلو را
بگذار
بگذار
بگذار بیاید ..