آتش همان آتشِ باستانی نبود . دکمه های سرخ اش را تا بالا بسته بود و به گنجشک های تشنه ی روی این پرچم غمگین آب می داد و زیر لب می گفت : دیگر زنبق ها از تو شکل نمی گیرند و ماهی ها از شهود گوش ماهی ها با تو نمی گویند . جهان به سرعت در فاصله های تو می رود و چینه دان تو از هر حرفی خالی ست ..
+
نوشته شده در چهارشنبه ششم آبان 1388ساعت 23:0 توسط مون
|
